Posts Tagged ‘น้ำท่วม’

คิดบวกสู้ภัยน้ำท่วม

น.พ.ไกรสิทธิ์ นฤขัตพิชัย กรรมการผู้จัดการ โรงพยาบาลมนารมย์ กล่าวว่า ปัญหาอุทกภัยที่เกิดขึ้นนั้น เป็นบ่อเกิดของความเครียด ทำให้มีอาการวิตกกังวล และป่วยเป็นโรคซึมเศร้าตามมาได้ โดยแต่ละคนมีความสามารถในการรับมือกับความเครียดได้ไม่เท่ากัน ทั้งนี้ขึ้นกับต้นทุนพื้นฐานด้านจิตใจของแต่ละคนว่าแข็งแรงแค่ไหน ถ้ามีพื้นฐานดี จิตใจแข็งแรง ก็สามารถจะรับมือกับความเครียดได้มากกว่าคนที่จิตใจไม่แข็งแรง ความเครียดสามารถแสดงอาการออกมาได้หลายรูปแบบ เบื้องต้นมักแสดงออกมาในรูปแบบของความไม่สบายทางกาย เช่น นอนไม่หลับ เบื่ออาหาร หายใจไม่อิ่ม ใจสั่น หายใจไม่ออก ปวดหัว คลื่นไส้อาเจียน ท้องเดิน บางรายถ้าอาการรุนแรงจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เกิดอาการกลัว วิตกกังวลอย่างรุนแรง มีอาการตื่นตระหนก หรือที่เราเรียกว่าอาการแพนิก คือตื่นตระหนกต่อเหตุการณ์ มีอาการหายใจเร็วกว่าปกติ ใจสั่น หัวใจเต้นเร็ว เกร็งตามมือและเท้า กลัวว่าตัวเองกำลังจะตาย “แรงปะทะจากเหตุการณ์อันเดียวกันบางคนล้ม บางคนไม่ล้ม คนที่เคยยืนอยู่ได้ แต่ถ้าวิกฤติเกิดอยู่ยาวนานเกินไปก็อาจจะเกิดหมดกำลังใจ ท้อใจลงไปได้ คนที่ยังไม่ล้มก็ต้องช่วยเหลือคนที่ล้ม ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนบ้านหรือชุมชน หากบ้านใครยกพื้นสูง ไม่โดนน้ำท่วมก็อาจจะเอื้อเฟื้อให้เพื่อนบ้านที่เดือดร้อนที่มีบ้านชั้นเดียวมาอาศัยหรือนอนก่อน หรือไม่ก็เอื้อเฟื้อเรื่องความสะดวกสบายของการใช้ห้องน้ำ ห้องครัว มีอะไรก็แบ่งปันกันไป หรือถ้าไม่มีสิ่งของจะให้ก็ให้เวลารับฟังปัญหา ความรู้สึก ความคับข้องใจและเป็นกำลังใจซึ่งกันและกัน เราทุกคนอยู่ในเรือลำเดียวกัน เป็นผู้ร่วมชะตากรรม จำเป็นต้องช่วยเหลือดูแลเอาใจใส่กัน” สำหรับการตั้งสติเพื่อรับมือกับวิกฤติหรือปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่เรื่องยาก […]

การทำจิตใจให้สงบในช่วงวิกฤติน้ำท่วม

การทำจิตใจให้สงบในช่วงวิกฤติน้ำท่วมให้เราคิดดัวนี้นะครับ เกิดมาไม่เป็นทุกข์ นั่นคือเมตตาแล เกิดมาไม่เลอะเลือน นั่นคือปัญญาแล เกิดมาไม่หวาดกลัว นั่นคือกล้าหาญแล เกิดมาอย่างไม่กังวล คือ เมตตาแห่งใจ เกิดมาอย่างไม่งงงวย คือ ปัญญาแห่งจิตเดิมแท้ เกิดมาอย่างไม่หวั่น คือ ความกล้าหาญแห่งใจ ตายไปไม่แค้นเคือง นั่นคือมุทิตาแล ตายไปไม่อับอาย นั่นคือสงบแล ตายไปไม่อาฆาต นั่นคือสุขคติแล ตายอย่างไม่โกรธแค้น คือ ความปิติแห่งใจ ตายอย่างไม่ขุ่นข้องหมองใจ คือ ความสุขแห่งใจ ตายอย่างไม่ละอาย คือ ความสงบแห่งใจ ทกข์แต่ไม่โลภ คือ ความพอเพียงแห่งใจ ทุกข์แต่ไม่เสาะแสวงหาอีก คือ ความปรารถนาแห่งใจ ทุกข์แต่ไม่ริษยา คือ ความกว้างขวางแห่งใจ ทุกข์ยากไม่โลภ นั่นคือรู้พอแล ทุกข์ยากไม่ร้องขอ นั่นคือยอมรับแล ทุกข์ยากไม่อิจฉา นั่นคือใจกว้างแล สุขแต่ไม่มัวเมา คือ ความเที่ยงตรงแห่งใจ สุขแต่ไม่วุ่นวาย คือ มารยาทแห่งใจ สุขแต่ไม่สิ้นเปลือง คือ ความขยันแห่งใจในการทำความดี […]